- Pijnloos voor de patiënt,
tastbare techniek voor de therapeut
-
- Nadat de Keiraku Chiryo zich uitbreidde en aan
belangstelling won (zie
Geschiedenis) begonnen ook de blinde
acupuncturisten zich voor deze stijlvorm te
interesseren. Eén daarvan was Kodo Fukushima. Met name
Keiri Inoue, na aanvankelijk aarzeling, doceerde aan Fukushima en zijn groep.
Kodo Fukushima startte een vereniging voor
Meridiaantherapie voor visueel gehandicapten en
richtte in 1959 de Toyohari Medical Association op.
Toyohari betekent letterlijk vertaald Oost-Aziatische
Naaldtherapie. De stijl kenmerkt zich door zeer
oppervlakkige naaldinsertie ofwel het ondiep prikken.
Veel ondieper dan in de moderne Chinese TCM stijl en
bij de meeste technieken zelfs nog ondieper dan het al
oppervlakkig naaldgebruik in de
Keiraku Chiryo.
Gecombineerd met het gebruik van flinterdunne naalden
is deze vorm van acupunctuur volstrekt pijnvrij.
Tactiele vaardigheid
 Toyohari
is derhalve een unieke stijl. Begonnen als stijlvorm
door blinden is een zeer hoge mate van gevoeligheid
door de therapeut vereist, voor zowel de diagnose,
puntlocatie als de naaldtechnieken. Een blinde
acupuncturist moet namelijk meer dan ieder ander op
zijn tactiele vaardigheden vertrouwen.
-
- Er wordt dan ook daadwerkelijk met Ki (Qi)
gewerkt. Het concept van het ‘arriveren van Ki’ wordt
toegepast zoals beschreven werd in de Klassieken; de
Ki bij de naaldtechniek moet vooral door de therapeut
gevoeld worden en niet door de patient zoals vaak in
de modernere uitleg van het Chinese DeQi.
- Diagnose
De pols is het belangrijkste diagnostische instrument
voor de Toyohari therapeut. De kwaliteit wordt
beoordeeld aan de hand van sterkte, diepte en snelheid.
Per positie van de vingers wordt ook een vergelijking
gemaakt tussen de verschillende meridianen en hun
relaties. Op die manier weet de acupuncturist welke
meridianen met welke punten behandeld moeten worden.
Naast de diagnose wordt ook de voortgang tijdens een
behandeling afgelezen aan de hand van de pols. Na of
tijdens de individuele stappen controleert de therapeut
aan de hand van de pols of het gewenste effect is
bereikt.
Zoals gezegd is de pols de belangrijkste, maar zeker
niet de enige factor. Naast uiteraard het vraaggesprek
wordt er ook gebruik gemaakt van de volgende methodes:
Buik- of Haradiagnose
De buikregio word op een zachte subtiele wijze
gepalpeerd. Algemene kwaliteit, opvallende kenmerken in
structuur en vorm wordt met de hand waargenomen. Ook
hier geldt dat de kwaliteit van de meridianen op
verschillende locaties kan worden bepaald. Deels is deze
indeling gebaseerd op de Nan-Ching (Klassieker uit de
Chinese geneeskunde) maar Fukushima hanteerde een iets
afwijkende indeling. Deze indeling en de wijze van
palperen zijn uniek voor Toyohari.
Meridiaan palpatie
Door het palperen van delen van de meridianen op de
distale gedeeltes van de ledematen kan de therapeut
opvallendheden meenemen in de uiteindelijke diagnose.
Verder zal de acupuncturist letten op de kleur van de
huid, de stem van de patiënt en opvallende geuren. Voor
alles geldt dat de therapeut kwaliteiten kan vertalen in
waarschijnlijk te behandelen meridianen.
Werkwijze: Root & Branch
Binnen de Toyohari stijl gaat men, zoals in meerdere
Japanse stijlvormen, volgens een bepaalde
structuur te werk. Een behandelingssessie bestaat uit
een zogenaamd Honchiho en een Hyochiho gedeelte. Dit
houdt in dat in het eerste gedeelte een zogenaamde root
treatment wordt uitgevoerd op de primair en secundair te
behandelen meridianen, waarvan de volgorde overeenstemt
met de eerder genoemde Nan-Ching.
Het Hyochiho gedeelte of de branch treatment bestaat uit de ondersteunende en
vaak symptoomgerichte behandeling. Hier heeft de
therapeut een heel scala aan mogelijkheden tot zijn
beschikking. Enkele daarvan worden uiteraard ook in
andere stijlen gebruikt maar een deel is in vorm of
uitvoering specifiek voor de Toyohari stijl. Om een
aantal toepassingen te noemen:
Naso en Muno: Het behandelen van de nek-/schouder- en
liesstreek
Kikei: Specialistisch gebruik van de extra-ordinary
vessels voor symptoombehandeling
Hinaishin: Gebruik van de verblijfsnaalden van Akabane
Shigo: Voor met name acute klachten gebruikmakend van de
24-uurs circulatie
Naalden
De naald die tijdens de behandeling het meest wordt
gebruikt is waarschijnlijk een dunne zilveren naald
van 0,18 mm doorsnee. Kenmerkend is het gebruik van
verschillende (edel)metalen voor diverse doeleinden.
Zo wordt zilver geacht een tonifiërende werking te
hebben en goud (en soms zelfs platinum) is nog
sterker. Staal heeft een meer sederende werking en
wordt gebruikt in het geval van excess.
Behalve deze reguliere naalden, genaamd Goshin, worden
er een aantal naaldvormen gebruikten die werden
beschreven in de klassieken (zoals de Ling Shu) of daar een bewerking van
zijn. Ook deze zijn in verschillende materialen
verkrijgbaar. Om enkele voorbeelden te noemen:
-
- Zanshin: Instrument in een trechtervorm waarmee
kloppende, drukkende en wrijvende bewegingen kunnen
worden gemaakt
Enshin: Een instrument met een balvormig uiteinde dat
met name gebruikt wordt om strijkende bewegingen te
maken. In Toyohari wordt vooral de zilveren uitvoering
gebruikt om doorstroming te bevorderen.
Teishin: Deze stompe naald wordt ook regelmatig gebruikt
door de acupuncturist. Het kan bijvoorbeeld worden
ingezet als mildere dosering wenselijk is. Dit is
het geval bij zeer gevoelige mensen,
ernstige zwakte en bij kinderen of ouderen.
|
|
|
