Persbericht Platform Dialoog Complementaire Gezondheidszorg d.d. 8-12-2009
Als het aan de zorgverzekeraars ligt, wordt het voor de klant de komende jaren steeds moeilijker om te kiezen voor aanvullende zorg op maat. Door afkalving van vergoedingen door de zorgverzekeraars enerzijds en een, soms forse, toename in poliskosten anderzijds is de klant speelbal van beleidsveranderingen bij de zorgverzekeraar.
Met ongeveer 3,2 miljoen contacten per jaar is de complementaire zorg zoals o.a. natuurgeneeskunde, acupunctuur, Chinese geneeswijzen, antroposofie, osteopathie, psychotherapie, voeding- en leefstijladvies niet meer weg te denken uit de Nederlandse zorgverlening.
Het is een duidelijk signaal dat de klant meer behoeft dan de gevestigde reguliere zorg.
De complementaire zorg is tevens bijzonder kosteneffectief en ontlast daarmee de explosief stijgende kosten in de reguliere gezondheidszorg.
De beroepsverenigingen in de complementaire zorg onderstrepen en onderkennen het belang van goede zorg en transparantie hierin naar de cliënt. Zij hebben de laatste jaren veel tijd, middelen en maatregelen ingezet om de kwaliteitszorg te verbeteren maar worden geconfronteerd met voortdurend wisselende eisen door overheid en zorgverzekeraars.
Zo komt de zorgverzekeraar UVIT, een fusie van Univé, VGZ, IZA en Trias, zes weken voor het verstrijken van dit jaar met een eenzijdig opgelegde maatregel, zonder voorafgaande dialoog, die haaks staat op eerder gemaakte afspraken met de betrokken partijen.
Deze maatregel behelst enkel het vergoeden van consulten van therapeuten die - naast het verplichte lidmaatschap van een beroepsorganisatie in de complementaire zorg - lid worden van een van de vijf, recent, door UVIT aangestelde koepelorganisaties.
De koepelorganisaties zijn zonder overleg met de beroepsorganisaties op onduidelijke toelatingscriteria door UVIT aangewezen.
Het Platform Dialoog Complementaire Gezondheidszorg protesteert om de volgende redenen tegen deze gang van zaken:
Het Platform Dialoog Complementaire Gezondheidszorg meent dat er voldoende andere, verantwoorde opties zijn om tot kostenbesparing in de algehele gezondheidszorg te komen, waarbij kwalitatief goede zorg en transparantie voor zowel klant, zorgverzekeraar als voor de overheid worden gewaarborgd.